Ontwikkelingswerk Theo Kiewiet Koeienproject Kenia 2003


Dutch version

English version

Deutsch

Fotoserie India daklozen en sponsorgezinnen

Fotoserie ontwikkelingswerk in Kenia

Seed Foundation Nepal


. Start

. Historie
. India
. Nepal
. Kenia
. Foto/video
. Projecten
. Financiën
. Nieuws
. Links

. Contact

.-.-.-.-.-.-.

SPONSORS

Pretty Life: natuurlijk en aangenaam leven

 

De parochiële caritas heeft voor het ontwikkelingswerk van de Stichting Ontwikkelingswerk Theo Kiewiet in Afrika een bijdrage beschikbaar gesteld voor een koeienproject. Ook de Basisschool de Leeuwerik in Uden heeft een koe beschikbaar gesteld.


In de streek Munganga in West Kenia worden acht arme gezinnen geholpen een kleine veestapel op te bouwen. Om de beurt krijgt een gezin een speciaal voor tropische omstandigheden gefokte koe die vele keren meer melk geven dan de lokaal gehouden koeien.
De gezinnen krijgen speciale begeleiding van projectbegeleider Enos Matangwe. Er wordt een hoogwaardige grassoort geplant voor de koeien op het land van de families.


Ze krijgen begeleiding van de veearts in de buurt om de dieren gezond te houden en om kalveren van dit ras te fokken. De mensen zijn thuis in het houden van koeien en ze hebben voldoende land. Alleen voor de stap voor de aanschaf van een raskoe krijgen ze onze hulp.


Met de koeien kunnen de mensen veel meer melk produceren voor een evenwichtiger dieet en hun kinderen kunnen tegen ondervoeding worden behoed. Door de verkoop van melk dat over is kan er extra inkomen verkregen worden, zo ook door verkoop van opgefokte kalveren. Het is dus een investering in de toekomst van deze acht arme gezinnen.


Deze mensen wonen in een redelijk vruchtbaar gebied ongeveer 150 Km ten noordoosten van het Victoriameer. Soms heerst er langdurige droogte. Dan is er weinig akkerbouw mogelijk. De combinatie met veeteelt kan daarom een structurele verbetering zijn, omdat in de droge tijd er altijd nog voer is voor de koeien.


Daarnaast zijn de families door de komst van de koeien minder afhankelijk van werken in de rietsuikerplantages, en meer zelfvoorziend dus. De gezinnen zullen gemotiveerder zijn hun eigen veestapel op te bouwen en zichzelf vooruit te helpen. Het deels ongebruikte akkerland zal efficiënter benut worden.


Kenia is een land dat zijn inkomsten voor 70% uit de landbouw haalt.
Zo is het ook in het projectdorp gelegen in de heuvels ten noorden van het Victoriameer.
Landbouw en veeteelt zijn daarom de aangewezen bronnen om in te investeren voor een productieve ontwikkeling in het leven van de lokale bevolking.
Dit kan bijvoorbeeld door arme mensen te helpen door aanschaf van een koe.


Voor een arm gezin kan dit betekenen:
1. de aanpak van ondervoeding
2. eigen werkgelegenheid
3. bemoediging en overtuiging voor een positieve verandering in het leven
4. ontginning van ongebruikte landbouwgrond
5. een positieve kijk op landbouweducatie
6. financiële problemen kunnen deels worden opgelost door de verkoop van melk
7. de algemene gezondheid van het gezin zal vooruitgaan.


Het koeienproject in het dorp Munganga voorziet voor acht arme gezinnen een ras melkkoe.
Het eerste gezin dat een Ayrshire koe gekruist met een lokaal Afrikaans ras krijgt is dat van
Frederick en Florence en hun zes kinderen. Zij hebben een moeilijke tijd achter de rug, Florence is geruime tijd ernstig ziek geweest en ze hebben hun voormalige koe moeten verkopen om de gezondheidszorg te kunnen bekostigen.
Frederick heeft een speciaal eiwitrijk grastype geplant dat met een bepaalde regelmaat met de hand wordt gemaaid om aan de koe te voeren.


Een raskoe kost ongeveer 20.000 Shilling, nu 1 euro = 81 Kenyase shilling.
De melkproductie van de koe zal per dag ongeveer 10 liter halen.
De prijs per liter is 20 shilling, per week brengt dit 1400 shilling op, eigen gebruik niet meegerekend. Bij 40% eigen gebruik komt dit op ongeveer 3400 shilling per maand per familie.
Zo gerekend kan iedere familie met een koe hun leven aanzienlijk verbeteren.


Er zal werk zijn voor de mensen: het verzorgen van het vee, het zoeken van de markt voor de producten: melk en vlees. Uit de opbrengsten kunnen de gezinnen een hoge(re) graad van zelfvoorziening bereiken. En dit is de bedoeling: zelfredzaamheid.
Eerst zullen de koeien door projectleider Enos Matangwe en de lokale veears worden begeleid voor zoveel noodzakelijk kennisoverdracht aan de houders van de koeien.


Op den duur is het de bedoeling dat de mensen op eigen verantwoordelijkheid verder zullen werken. De lokale bevolking heeft redelijke kennis van het houden van vee, er zijn echter meerdere veeartsen in de steek die de veehouders van dienst kunnen zijn. Als er ziekte heerst weten deze artsen hoe te handelen, er zijn veebaden tegen teken en dieren worden gespoten als dat nodig is. Veel succesvolle veehouders in de buurt zijn hiervan op de hoogte en mensen kunnen van elkaar leren.


Er worden nog steeds kalfjes geboren van de eerste koeien die geschonken zijn door de Parochiële Caritas en basisschool de Leeuwerik in Uden. Het tweede kalf wordt weer doorgegeven aan een andere arme familie.
Zo helpt de een de ander! Helaas is er één koe overleden, dit gezin kan het een van de nieuwe generatie koeien opnieuw proberen.

 

eXTReMe Tracker
© Stichting Ontwikkelingswerk Theo Kiewiet